De reis van mijn leven brengt mij naar Griekenland. Niet naar de warme zandstranden of de indrukwekkende archeologische sites, maar naar drie, niet zomaar lukrake, orthodoxe kloosters. Het zijn drie plekken die een speciale plaats in mijn hart hebben.
Ze zijn alle verbonden aan mijn jeugdherinneringen. Door deze reis wil ik de fijne herinneringen nog eens herbeleven en zo een mooie jeugdperiode afsluiten, om een nieuwe fase die in de startblokken staat te beginnen.
De vlucht naar Griekenland was zonder enig oponthoud verlopen. Ik nam een vlucht in de vroege ochtend vanuit Eindhoven naar Thessaloniki. Omstreeks 10 uur landde het vliegtuig. De deur zwaaide open en de warmte sloeg in ons gezicht. Met de rugzak op de rug, ging ik op zoek naar mijn gereserveerde huurwagen. Nu kon mijn reis echt beginnen. De eerste rit was ineens een stevige, de GPS leidde me door het drukke centrum van Thessaloniki, wat een overlevingstocht op zich bleek te zijn.
De kloosters “boven-de-bergen” (meta-ora) bezocht ik eerder al een keer als kleine jongen, meerdere keren zelfs. En toch blijft dit “stenen woud” (pètrino dàssos) mij telkens verwonderen. Ook al ben ik hier verschillende keren geweest, telkens opnieuw ben ik met verstomming geslagen als je die indrukwekkende rotsformatie nadert.
Mevrouw Marina was de hartelijke gastvrouw, die me gisterenavond een fijne kamer met eigen badkamer gaf. Zalig! Na een volle dag van inspanning, 's avonds even genieten van een frisse douche en een heerlijk bed. Ik bleek de enige gast te zijn in het hotel. Deze morgen om 8u was ik al uit de veren. Na een heerlijk ontbijt, vertrok ik richting het klooster op de Olympusberg.
Het moment van de waarheid brak aan. Een hele beproeving voor mij om zo vroeg op te staan. Het semantron weerklonk... in mijn dromen. Mijn eerste echte beproeving, wakker worden om vier uur 's ochtends, maar na vele woelingen in mijn bed geraakte ik er toch uit. Ik gooide wat water in mijn gezicht, om goed wakker te worden. Even bekomen van deze inspanning, dus zette ik me even op mijn bed en viel terug in slaap.
De volgende ochtend na de Goddelijke Liturgie en het ontbijt, nam ik afscheid van de gastenbroeder en broeder Sofroni. Ze wensten me een gezegende reis en vroegen me de groeten over te brengen aan de abt, vader Eliseos van het Simonopetra-klooster op Ágion Óros, de Heilige Berg Athos.
Voor het slapengaan, vroeg ik aan de hoteluitbater, meneer Spiros, om me om 8u te wekken. Zo zou ik genoeg tijd hebben om te ontbijten en me aan te melden bij het pelgrimskantoor om mijn "diamonitirion" op te halen. Dit is een soort van visum om het schiereiland op te mogen. En aansluitend de boot te nemen omstreeks 9u30.
“De Athosberg is niet gewoon
een plaats. Het is een wereld op zich, gevuld met spiritualiteit, eenvoud en
authenticiteit.”
~Akis Petretzikis, Griekse
TV-kok~
Met een bang hartje beantwoordde ik de telefoon. "Goodmorning Alexi, today is a good day!", zei meneer Spiros.
De volgende ochtend werd ik opnieuw gewekt door het semantron. Deze keer was ik meteen klaarwakker. Ik begon in het kloosterritme te geraken. Bij het naar buitenstappen uit mijn kamer, overviel de schoonheid van de natuur mij. Genieten van de natuur in haar volle glorie: de sterren, die de hemel belichtten, waren zoals ik nog nooit gezien had, zo schitterend en zo helder. Ik voelde me opnieuw terug zo vredig en stil als toen ik op de Meteora was. Ik was blij dat deze reis toch iets had opgeleverd. Na de dienst en het eten ging ik te biecht bij mijn geestelijke vader. Hij gaf me nog wat goede raad ivm verstilling en verbondenheid. We namen afscheid en de gastenbroeder voerde me met de Jeep over de onverharde wegen naar het dorp Karyès.
Net zoals de voorbije dagen, nam ik 's morgens deel aan de Goddelijke Liturgie en ontbeten we aansluitend. Mijn rugzak was gepakt, broeder Pachomios stond op mij te wachten en liep het eindje mee tot aan de "arsanás", de aanlegsteiger. In de verte zagen we de "kleine boot" toekomen en namen we afscheid.
De boot vertrok, en ik zwaaide hem nog na. Hij straalde en stak zijn hand op. Wat een speciale man! Ik voelde me plots gezegend, dat ik zo'n mooie reis had kunnen beleven en zoveel mensen had ontmoet. De vaart vanuit Karakállou naar Ierissos duurde slechts een half uurtje.
Vanuit het haventje nam ik een taxi naar Ouranoupoli, want daar stond mijn huurauto. Van daaruit vertrok ik naar mijn laatste stopplaats, mijn grootouders. Zij wonen in Katerini, een badstad aan de voet van de Olympusberg.
De laatste dag van mijn vakantie. Ik ontwaakte met de heerlijke geuren die uit de keuken van mijn oma komen. Een uitgebreid ontbijt stond klaar, zoals je je alleen maar kunt voorstellen bij een Griekse oma.
