Net zoals de voorbije dagen, nam ik 's morgens deel aan de Goddelijke Liturgie en ontbeten we aansluitend. Mijn rugzak was gepakt, broeder Pachomios stond op mij te wachten en liep het eindje mee tot aan de "arsanás", de aanlegsteiger. In de verte zagen we de "kleine boot" toekomen en namen we afscheid.
De boot vertrok, en ik zwaaide hem nog na. Hij straalde en stak zijn hand op. Wat een speciale man! Ik voelde me plots gezegend, dat ik zo'n mooie reis had kunnen beleven en zoveel mensen had ontmoet. De vaart vanuit Karakállou naar Ierissos duurde slechts een half uurtje.
Vanuit het haventje nam ik een taxi naar Ouranoupoli, want daar stond mijn huurauto. Van daaruit vertrok ik naar mijn laatste stopplaats, mijn grootouders. Zij wonen in Katerini, een badstad aan de voet van de Olympusberg.
Als het begint te schemeren kwam ik toe aan hun huis. Tom, de hond had me al van ver gespot en blafte kwispelend met zijn staart aan de poort. Mijn grootouders kwamen naar buiten om mij te verwelkomen. Samen gingen we aan tafel en vertelde ik hen over mijn reis. Het werd laat, pas na middernacht kroop ik mijn bedje in en viel ik als een blok in slaap.
Afbeeldingen:
Tom, de hond van mijn grootouders
Zicht op Katerini, aan de zee en toch vlakbij de Olympusberg